Reconnective Healing vanuit het perspectief van de moderne celbiologie

Ik lees momenteel het boek van Bruce Lipton: De biologie van de overtuiging (Biology of belief). Het is een razend interessant boek (en soms ook ingewikkeld voor de niet biologen onder ons, zoals ik) over de moderne celbiologie en de invloed van de omgeving op onze genen. Zo blijkt uit onderzoek dat wanneer een kind geadopteerd wordt in een familie waarin veel kanker voorkomt, dit kind evenveel kans heeft om de ziekte te krijgen als de andere leden van het gezin. Genen lijken hier niet de bepalende factor te zijn, eerder de omgeving aldus Lipton. Zijn visie vanuit het perspectief van de moderne celbiologie plaatst Reconnective Healing voor mij in een nieuw perspectief, vandaar dat ik hierover graag wil delen op deze plek.

Wat Lipton zegt (een zeer korte impressie van de eerste 4 hoofdstukken van zijn boek)
Onderzoekers hebben ontdekt dat iedere celmembraan een soort antennes heeft (receptor eiwitten) waarmee de cel informatie uit de omgeving kan aflezen. Niet alleen informatie uit fysieke stoffen (zoals medicijnen) maar ook uit energievelden van elektromagnetische trillingen zoals licht, geluid en radiofrequenties. Als de antenne resoneert met de energietrilling uit de omgeving verandert het eiwit en daarmee het gedrag van de cel. Lipton geeft aan dat dit een wetenschappelijke fundering vormt voor de energetische geneeskunst zonder medicijnen.

Voortbordurend op de ´receptor eiwitten´ in de celmembranen en de geneeskunde. De medische wereld maakt gebruik van deze kennis door medicijnen te ontwikkelen en voor te schrijven bij klachten. Het probleem is dat daarbij wordt uitgegaan van het lineaire Newton denken en niet van het kwantum/holistische denken.
Lipton beschrijft in zijn boek hoe de neveneffecten van medicijngebruik voortkomen uit dit lineaire denken. Een redelijk onschuldig voorbeeld hiervan zijn anti histamine medicijnen die we gebruiken op het moment dat we last hebben van allergische reacties zoals bijvoorbeeld bij hooikoorts. Bij een allergische reactie komt er in het lichaam heel plaatselijk histamine vrij, wat een ontstekingsreactie teweegbrengt. Een anti-histaminepreparaat werkt ontstekingsremmend, waardoor de allergische reactie verdwijnt. Neveneffect is dat je er ook heel slaperig van kan worden. De reden hiervan is dat het anti-histaminepreparaat niet lokaal maar door het hele lichaam heen gaat. Anti-histamine in de hersenen heeft een niet gewenst effect op het zenuwstelsel. Het vertraagd de bloedtoevoer, met slaperigheid en sufheid als gevolg.
Dit is vervelend, maar redelijk onschuldig. Dat geldt niet voor alle neveneffecten van medicijnen. Zo blijkt dat bijvoorbeeld hormoonvervangende therapie (HRT therapy), toegepast om de symptomen in de menopauze te verlichten, storende neveneffecten heeft die tot hart- en vaatziekten en functiestoornissen in het zenuwstelsel kunnen leiden (zoals een beroerte).

Ik moet zeggen dat ik behoorlijk schrok toen ik las dat uit onderzoek blijkt dat iatrogene ziekten, dwz ziekten die het gevolg zijn van een medische behandeling, in de top 3 staan van doodsoorzaken in de VS (en hier zal dat dan niet veel anders zijn denk ik). Om een idee te geven, het laatst beschreven onderzoek in zijn boek uit 2003, spreekt over meer dan 300.000 sterfgevallen per jaar in de VS!

Inmiddels wordt de kennis van de kwantumfysica (als tegenhanger van het lineaire Newtondenken) omarmd als het gaat om nieuwe technologie. Denk aan de atoomenergie, computers, CAT scan apparatuur, lasers, mobiele telefoons etc.
Als je bedenkt dat veel ziekten, zoals bijvoorbeeld kanker, hun oorzaak vinden op moleculair niveau (op micro niveau zijn het eerst de stamcellen die aangetast zijn voordat het op macroniveau in de vorm van bv een tumor zichtbaar wordt), zou je denken dat de medische zorg en vooral de patiënten er toch enorm bij gebaat zouden zijn om de kwantumfysica te omarmen voor nieuwe interventies. Dit soort onderzoek is slechts mondjesmaat aanwezig. Waarom? Twee woorden: Farmaceutische Industrie.

Er zijn wel enkele onderzoeken, zoals van biofysicus CWF Mc Claire, waaruit blijkt dat energiesignalen 100x meer efficiënt en oneindig veel sneller zijn dan fysieke chemische signalen. Alleen de resultaten van dit soort onderzoek komen niet in de lesstof van artsen terecht. Zonder onderbouwend onderzoek blijven de op energie gebaseerde genezingsmethoden officieel het etiket ‘onwetenschappelijk’ opgeplakt krijgen en blijft het buiten de reguliere medische wetenschap.

Echter, je kunt de basis voor de energetische geneeskunst leggen via wetenschappelijk onderzoek, maar dat is niet de enige weg. Op dit moment zie ik dat de basis voor de energetische geneeskunst gelegd wordt via de ervaringen van de klanten/patiënten. Steeds meer mensen gaan, wanneer zij fysieke of emotionele klachten ervaren, op zoek naar andere manieren om hun innerlijke balans te herstellen. De positieve ervaringen van deze groeiende groep mensen en de toenemende vraag naar dit soort interventies zal in mijn beleving uiteindelijk een solide basis leggen voor de kwantumgeneeskunde.

Om met de woorden van Dr. Joe Dispenza te spreken: ‘We should never wait for science to give us permission to do the uncommon; if we do, then we are turning science into another religion. We should be brave enough to contemplate our lives, do what we thought was “outside the box,” and do it repeatedly. When we do that we are on our way to a greater level of personal power.’

Toch blijft mijn wens dat beide werelden elkaar zullen ontmoeten,simpelweg omdat ik geloof dat ze elkaar aanvullen en versterken.

Wat mij aanspreekt in de holistische of kwantum geneeskunde
Wat mij aanspreekt is dat zij de symptomen erkent als zijnde signalen van het lichaam om ons iets duidelijk te maken. Daar waar het innemen van de pil gericht is op het wegnemen van het symptoom (je hebt hoofdpijn en dus neem je een pijnstiller) kijkt de holistische geneeskunst ook naar diepere oorzaken en onze mogelijke persoonlijke betrokkenheid in het ontstaan van de symptomen. Met het overmatig gebruik van medicijnen nemen we vrijaf van onze persoonlijke verantwoordelijkheid.

Een mooi citaat over dit onderwerp wat het bij mij heel duidelijk maakte is het volgende:
‘Onze obsessie met medicijnen herinnert me aan een baantje bij de autodealer dat ik had toen ik op de Universiteit zat. Om half vijf op een vrijdagmiddag kwam een woedende vrouw de zaak binnen. Het lampje voor ‘onderhoudsbeurt’ in haar auto knipperde, terwijl de wagen al verschillende keren voor dat probleem was nagekeken. Wie wil er nu om half vijf op een vrijdagmiddag aan een hardnekkig probleem werken en met een woedende klant te maken hebben? Iedereen zweeg, behalve één mecanicien die zei: ‘ik zal er wel even naar kijken.’ Hij reed de auto naar binnen, kroop achter het dashboard, haalde het lampje uit het controlelichtje en gooide het weg. Vervolgens opende hij een blikje fris en stak een sigaret op. Na een gepaste tijd, waarin de klant dacht dat hij de auto repareerde, kwam de mecanicien terug en vertelde de vrouw dat haar auto klaar was. Enthousiast over het feit dat het waarschuwingslampje niet meer knipperde, reed de vrouw blij weg in de avondschemering. Hoewel de oorzaak van het probleem nog steeds aanwezig was, was het symptoom verdwenen.
Op dezelfde manier onderdrukken medicijnen de symptomen van het lichaam, de meeste zonder de oorzaak van het probleem aan te pakken.’ (Bruce Lipton (2007), De biologie van de overtuiging, p.123)

Lipton en Reconnective Healing
Reconnective Healing is gericht op het herstellen van de innerlijke balans en activeert het zelfgenezend vermogen van het lichaam. Het is geen behandeling van een bepaalde ziekte en vervangt ook nooit de bezoeken aan een reguliere arts. Een veelgehoorde uitspraak: ‘als u een been breekt, bel niet mij, maar ga naar het ziekenhuis om het been te laten zetten.’ Daarna kan een Reconnective Healing overigens wel ondersteunend werken in het genezingsproces.

De kracht van Reconnective Healing heb ik zelf ervaren en ook als practitioner bij mensen gezien die bij op de massagetafel plaatsnamen. Dus ik weet dat het werkt. Wat ik zo bijzonder vind aan deze informatie van Lipton, is dat het vanuit biologisch perspectief een tipje van de sluier oplicht en me laat zien wat er (kennelijk) gebeurt tijdens een Reconnective Healing, waardoor een healing kan plaatsvinden. Dat er (heel simpel gezegd), in contact met de frequenties, op celniveau informatie wordt ontvangen en verwerkt, waardoor het gedrag van de cel verandert. Op basis van de vele ervaringen kunnen we voorzichtig zeggen dat de cellen onder invloed van de informatie uit de frequenties kennelijk zodanig veranderen dat de disbalans verdwijnt.
Ik zeg nadrukkelijk ‘voorzichtig’, want het is geen wetenschappelijk onderzoek, dus we kunnen niet generaliseren. Op dit moment zijn het ervaringen van verschillende mensen over de wereld en ieder heeft zijn eigen ervaring en ik weet niet wat jouw ervaring zal zijn.

Om met een (voor mij krachtig) citaat van Eric Pearl te eindigen:
´For an illness to be “cured,” the associated physical symptoms must vanish. For an illness to be “healed,” however, those symptoms may or may not still be there. A blind man, for example, not only may be blind, but also may be chronically depressed about being blind. He may live a reclusive and lonely existence as a result. If this man is “cured,” he will be able to see. If he is “healed,” he may or may not be able to see. He may, however, suddenly feel peaceful about being blind, and he may suddenly feel motivated to go out into the world. Unlike a cure, a healing is not a result-oriented experience. Instead, it is an opening to transformation on the mental, spiritual, emotional, and/or physical levels.

By simply opening to the universal intelligence and allowing the healing frequencies to come through, people can receive what they need instead of merely what we think they should have. Sometimes people receive a healing for the problem they are addressing, and sometimes they receive a healing for an unrelated problem. Sometimes they notice just the physical healing, when in actuality they may be receiving an emotional, spiritual and mental healing as well. Sometimes the change is not apparent for weeks or months, and on occasion the person does not notice a change at all. Based on reports from healing recipients around the world, however, the healings appear to be fairly instantaneous and permanent. The Reconnection is never about directing, manipulating, or otherwise attempting to force a healing. It is simply about opening the door for an individual to access and receive that which comes through – a healing uniquely customized by the intelligence of the universe.´

Advertenties

Ervaringen op de Lotus beurs

de beurs komt langzaam op gang

10.00 uur ’s ochtends, de beurs komt op gang

De Lotusbeurs (voorheen de onkruidbeurs) is een beurs gericht op opleidingen, gezondheid en zingeving. Zondag 17 maart was de 29e editie van deze beurs en ook deze keer was hij goed bezocht. Dat geldt ook voor onze kraam, waar we met een team van Reconnective Healing practitioners, de belangstellenden te woord stonden en hen de mogelijkheid boden om tegen een kleine vergoeding een korte healingsessie te ervaren. Verder konden mensen kennis maken met de Reconnective Healing via een lezing, een introductie in de Reconnective Kids en een workshop Reconnective Yoga.

Wat ik erg bijzonder vond om te ervaren, was dat we daar ieder vanuit onze eigen praktijk als team stonden met één gezamenlijk doel, namelijk: ‘meer bekendheid geven aan Reconnective Healing en zoveel mogelijk mensen hier kennis mee laten maken’.
Dit is volgens mij goed gelukt. We hebben gedurende de dag 50 (van de beschikbare 54) korte healingsessies verzorgd, aan diverse mensen het boek van Eric Pearl verkocht en een continue stroom bezoekers van informatie voorzien.

Toegegeven, zelf ben ik niet zo’n beursganger en dit was voor het eerst dat ik zelf professioneel op een beurs stond. Ik ben er eigenlijk zonder al te veel verwachtingen, maar met een grote dosis aan ‘goede zin en enthousiasme’ heen gegaan. Nieuwsgierig naar hoe me dit zou bevallen en ook erg benieuwd hoe het zou zijn om op een drukke beurs met veel geluid healingsessies te verzorgen, zowel voor mijzelf als voor de ontvanger van de healing.

De ervaring leerde dat de omgeving van de beurs geen consequenties had voor de concentratie en intensiteit van de healingsessies. Tijdens het verzorgen van de sessies merkte ik bij mijzelf het gemak op waarmee ik me kon focussen op de helende frequenties en de persoon op de massagetafel, terwijl ik me tegelijkertijd ook bewust was van mijn omgeving. Waar ik tijdens een gesprek wel kan merken dat omgevingsgeluiden en invloeden me afleiden van het gesprek en mijn gesprekspartner, was dat hier totaal niet het geval. Hoewel ik de omgeving soms even opmerkte, bleven mijn focus en aandacht gecentreerd en gericht op  de healingsessie die ik verzorgde.

Een vrouw vertelde me na haar healingsessie een vergelijkbare ervaring:  ‘Tegen het einde van de sessie hoorde ik ineens heel veel lawaai en stemmen (van de beurs) en het volgende moment was het weer weg en zweefde ik hierboven.’

Verder merkte ik die dag tijdens de sessies dat de intensiteit soms opeens heel sterk kon toenemen en ook dat aspecifieke sensaties in mijn eigen lichaam een vorm van feedback kunnen zijn. Ik had nog niet eerder zo duidelijk meegemaakt dat sensaties in mijn lichaam tijdens de sessie, achteraf overeen bleken te komen met fysieke klachten van de betreffende persoon.

Zo bleek bijvoorbeeld uit een nagesprek met een vrouw die mij vroeg naar mijn ervaringen tijdens haar sessie. Ik vertelde haar dat ik altijd terughoudend ben in het vertellen van mijn eigen ervaring. Voor je het weet zit je in een interpreterend en diagnosticerend gesprek met elkaar en dat is naar mijn idee niet de bedoeling van een Reconnective Healingsessie. Tijdens haar sessie was me echter wel iets specifieks opgevallen en dat was dat ik op een gegeven moment een koude stroom door mijn linkerheup had voelen gaan.  Ik kon de verleiding niet weerstaan en vertelde haar dat en ook dat ik geen idee had of en wat het betekende. Zonder een moment twijfel reageerde zij met ‘oh ja mijn linkerheup is stijver dan de andere heup´.

Eric Pearl beschrijft dit ‘ervaren van de symptomen van de persoon op de tafel’, overigens ook als één van zijn eigen ervaringen in zijn boek `The Reconnection: Heal others, Heal yourself’. Waarbij hij overigens aangeeft dat dit niet nodig is om de healing plaats te laten vinden, maar meer als een bevestiging en feedbacksysteem voor onszelf als facilitator van de healingsessie.

Veel mensen op de Lotusbeurs vertelden na een sessie, dat zij:

  • energie voelden stromen door hun lichaam, soms in de vorm van tintelingen, andere keren in de vorm van warmte- en koudestromen.
  • energie in de handpalmen voelden stromen (‘priemen’ zoals iemand het noemde)
  • zich rustiger, meer ontspannen en meer geaard voelden.
  • de ervaringen van tijdens de sessie, na de sessie nog steeds voelden. Zo zei iemand bijvoorbeeld: ‘In het begin voelde ik het vooral bij mijn hoofd, daar stond je op dat moment ook, daarna meer naar mijn benen, maar het gevoel bij mijn hoofd bleef, zelfs nu nog.’
  • hun buik voelden rommelen.
  • aanraking voelden, zonder dat ze aangeraakt werden.
  • opeens moesten lachen of huilen.
  • Een fysieke reactie merkte. Zo was er iemand die vertelde dat ze voelde hoe een rugwerveltje spontaan op zijn plek schoot en hoe ze voelde dat haar hoofd werd ‘opgeruimd’. Iemand anders vertelde dat ze een plop in haar baarmoeder voelde. Nadien schreef ze me dat ze sinds die zondagavond voor het eerst sinds 7 weken niet meer vloeide.

Deze ervaringen komen overeen met de ervaringen die we als practitioners over de hele wereld terughoren van mensen die bij ons een healingsessie ervaren.

Toch blijf ik van huis uit ook nieuwsgierig en een nuchtere onderzoeker en vraag ik me soms stilletjes af hoe het sommige mensen is vergaan na hun sessie en wat hun verdere ervaringen zijn geweest. Want zeg nou zelf, ondanks alle tastbare ervaringen die er zijn, inclusief die van mijzelf, blijft het toch in zekere zin ongrijpbaar en een wonder wat er tijdens zo´n healingsessie gebeurt.

Eigenlijk net zoals het leven zelf soms ongrijpbaar is en wonderlijk kan verlopen…